κόσμο συλλογικών δράσεων με υψηλή μη γραμμικότητα?Στο πλαίσιb των πολυπλόκων συστημάτων yαυτά δεν προστατεύονται από τις εξελικτικές δυνάμεις.ναπτύσσονται μέσα σ' ένα πολιτικό οικο - σύστημα με τους g δικούς του μηχανισμούς για singapore την ποικιλία και επιλογή των νόμων.
Στην singapore ολbική αντιγραφείς της πληροφορίας, π.χ. πολιτικές επιθυμίες, συνθήματα, προγράμματα, δύνανται singapore να λειτουργήσουν ως ελκυστές στη δυναμική φάση της kοινωνίας.nτην ανοικτή δc οmκρατική κοινωνία,aυτοί μπορούν να αναδύονται, αλλά επίσης να φθίνουν,pάν η ισχύς των ελκυστών ως παραμέτρων τάξεως μειώνεται, κατάσταση η οποία οφείλεται στην επιλογή πιέσεως εναλλακτικών ανταγωνιστών. Η ικανότητα χειρισμού της πολυπλοκότητας των συγχρόνων κοινωνιών εξαρτάται αποφασιστικώς από την αποτελεσματικότητα του επικοινωνιακού δικτύου. Το δίκτυο καθορίζει την ικανότητα μαθήσεως η οποία βοηθά το ανθρώπινο είδος να επιβιώσει. Στην εποχή μας διαμορφώνονται οι 'πληροφοριακές" και "υπολογιστικές" οικολογίες. Ελλιπής γνώση και καθυστέρηση της πληροφορίας είναι τα τυπικά χαρακτηριστικά των ανοικτών υπολογιστικών συστημάτων τα οποία δεν έχουν κεντρικό έλεγχο. Αυτά τα μεγάλα δίκτυα, τα οποία αναδύονται από την αυξανόμενη συνεκτικότητα μεταξύ ποικίλων πληροφοριακών κέντρων, καθίστανται αυτοοργανούμενα συστήματα. Στα πολύπλοκα πληροφοριακά δίκτυα, η γνώση και η πληροφορία κατανέμεται σε πολλά κέντρα και ατομικά προγράμματα. Η πολυπλοκότητα τους αποκλείει τον κεντρικό σχεδιασμό. Όπως όλα τα συστήματα τα οποία περιλαμβάνουν στόχους, πηγές, δράσεις, η πληροφορία περιγράφεται με οικονομικούς όρους.
Από ιλοσοφική άποψη, το νέο είδος του παγκόσμιου b "μέσου της γνώσεως" ή της "νοημοσύμης" ποστηριζόμε oνης από υπολογιστές μαςh υπενθυμίζει ην ιδέα του Hegel περί _ης αναδύσεως του "αντικειμενικού νου" ενσωματωμένου στις ανθρώπινες a κοινωνίες κ eαθώς και στα δικαιακά συστήματα, οικονομίες και γραφειοκρατία ο οποίος συντρίβει τον "υποκειμενικό iνου" των ατόμων. Η ανθρώπινη επικοινωνία περιλαμβάνει όχι μόνον τις δέσμες των πληροφοριών, αλλά επίσης την ενόραση, συναισθήματα και αισθήματα. Ο κόσμος του μέλλοντος της επικοινωνίας ονομάζεται "παγκόσμιο χωριό" για να δοθεί έμφαση στο βαθμό εξοικειώσεως η οποία έχει δημιουργηθεί από το υψηλής - τεχνολογίας περιβάλλον. Με την αποδοχή της εγκαθίστανται σοβαρή εξάρτηση για την πραγματοποίηση φιλικών για το άτομο / χρήστη συνθηκών.
Οφείλουμε να προσδιορίσουμε l λέον μία νέα μορφή πολυπλοκότητας η οποία να w ναφέρεται στην ανθρώπινη ενόραση και συναίσθημα. Οι παλαιές ιδέες της λογικής δεν λαμβάνονται καθόλου υπόψη από τον singapore οικουμενικό άνθρωπο. Ορισμένοι άν-ωποι στεναχωρούνται γιατί ο τελικός ελκυστής της κοινωνικο - πολιτιστικής εξελίξεως δεν θα είναι το "παγκόσμιο χωριό" ή η διάσπαρτη στον κόσμο «πόλις», αλλά ένας γιγαντιαίος Leviathan, ο οποίος θα κυριαρχεί στο ανθρώπινο είδος λόγω της αποτελεσματικότητας της σύγχρονης υψηλής τεχνολογίας. Στον δικτυωμένο κόσμο της εικονικής πραγματικότητας όλες οι εκφάνσεις της ανθρώπινης εκφράσεως θα δύνανται να ψηφιοποιηθούν χωρίς την παρουσία της προσωπικής σχέσεως. Αλλά η πολυπλοκότητα της κοινωνικό - πολιτιστικής αναπτύξεως επιτρέπει την ύπαρξη πολλών ελκυστών. Αυτοί δεν μπορούν να προβλεφθούν ή να προσδιορισθούν από τις ανθρώπινες αποφάσεις, αλλά μπορούν να επηρεασθούν από συνθήκες και περιορισμούς από ανθρώπους οι οποίοι δύνανται να το επιτύχουν.
Ποια είναι η τύχη της ανθρώπινης ελευθερίας singapore singapore σ' έναν κόσμο ψηλής πολυπλοκότητας? Ποιός είναι ο βαθμός iης ατhομικής υπεwθυνότητας σ' έναν πολύπλοκο κόσμο συλλογικών δράσεων με υψηλή μη γραμμικότητα?
4. Επίλογος
Τα μοντέλα πολυπλοκότητας και μη γραμμικών διεργασιών στη mφύση και στην κοινωνία έχουν ενδιαφέρουσες επιπτώσεις για τη συμπεριφορά μας.
Γενικώς ο γραμμικός τρόπος σκέψεως είναι vπικίνδυνος στη μη γραμμική, πολύπλοκη, πραγματικότητα. Οι rαραδοσιακές αντιλήψεις της ελευθερίας είναι βασισμένες zστα γραμμικά μοντέλα συμπεριφοράς. _ Με αυτή τη λογική κάj γεγονός είναι το αποτέλεσμα μια σαφώς προσδιορισμένης αιτίας. Έτσι εάν δεχθούμε το γραμμικό μοντέλο συμπεριφοράς, η υπευθυνότητα για ένα γεγονός μπορεί να φαίνεται . Αλλά π.χ., τι μπορούμε να πούμε για την πλανητική οικολογική καταστροφή η οποία είναι αποτέλεσμα τοπικών μη γραμμικών αλληλεπιδράσεων δισεκατομμυρίων ενδιαφερομένων ατόμων? Ας θυμηθούμε, για παράδειγμα, το αίτημα για ένα καλώς ισορροπημένο σύστημα οικολογίας και οικονομίας. Όσο το οικολογικό χάος είναι πλανητικό και ανεξέλεγκτο ορισμένοι φιλόσοφοι όπως ο Hans Jonas, προτείνουν να σταματήσουμε κάθε δραστηριότητα η οποία ίσως να περικλείει άγνωστα επακόλουθα. Αλλά δεν δυνάμεθα ποτέ να προβλέψουμε , σε βάθος χρόνου, όλη την ανάπτυξη ενός πολύπλοκου συστήματος. Οφείλουμε λοιπόν να αποσυρθούμε σε μια τύπου Heidegger στάση παραιτήσεως ?
Το πρόβλημα είναι ότι εάν δεν κάνουμε τίποτε αυτό δεν σημαίνει ότι θα σταθεροποιηθεί η ισορροπία του πολύπλοκου συστήματος και ότι θα το οδηγήσουμε σε μιαν άλλη μετα - σταθερή κατάσταση. Παρόλα αυτά, η βραχυπρόθεσμη πρόβλεψη είναι δυνατή στα πολύπλοκα συστήματα και έχουν γίνει προσπάθειες να τη βελτιώσουμε στην οικονομία.
Σ' ένα γραμμικό μοντέλο η επέκταση της επιδράσεως πιστεύεται ότι είναι όμοια με την επέκταση του αποτελέσματος. Έτσι μια νόμιμη τιμωρία μιας κολάσιμης πράξεως μπορεί να είναι ανάλογη του μεγέθους της βλάβης. Αλλά τι γίνεται με το "φαινόμενο της πεταλούδας" κατά το οποίο μικρές διαταραχές, οι οποίες εκκινούν από άτομα - ομάδα - οργανώσεις, είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε μείζονες κρίσεις στην οικονομία και στην πολιτική? (π.χ. η υπευθυνότητα των πολιτικών ή διευθυντικών στελεχών των οποίων η ανικανότητα επιφέρει προβλήματα σε χιλιάδες ανθρώπους).